દીવડો.

કાળા  માથાનો માનવી, ને કાજળ કાળી રાત,
માથે તારા ટમટમે પણ મહી તો માઝમ રાત,
અંધારામાં જરાક  અજવાળાને શોધવાની વાત,
દીવો જડે તો તેલ ખૂટે આટલી અમથી વાત.......અંબર

ઈંટ અને દિલ

ઈંટ,ચુના નાં મહેલોમાં ,એક નાજુક દિલ રહે છે,

કઠણ કોચલાની વચ્ચે,હમેશા મીઠું જળ વહે છે,

 ધરાશયી થતી,ઈમારતોમાં અતુટ આત્મા વસે છે,

હસતી  આંખોમાં,કેટલાંય સમુદ્ર ઘૂઘવે છે,

ઈંટ,ચુના નાં મહેલોમાં એક નાજુક દિલ રહે છે,

પત્થર કોતરીને ,પાણી રસ્તો એનો કરેછે,

ધબકતા હૈયાના અવાજમાં અતુટ મૌન રડે છે,

ચક્રવાત માં ફસાયેલું,સઘળું માટીમાં મળે છે,

પણ,એક નાજુક છોડ નમી-નમી ને જીવે છે,

ઈંટ,ચુના નાં મહેલોમાં ,એક નાજુક દિલ રહે છે..........અંબર 

સંધ્યા

ઢળતા સુરજ સાથે સંધ્યાની લાલીમા,
જાણે પાલવની કોર થી ઝાંકતો ચંદ્રમાં,
માથે ઓઢાડીને લાલ-કેસરી ચુંદડી ,
વિદાયની વેળા સળગાવતો સંગમાં.......અંબર

અંતિમ શણગાર

લાલ સાળુ ને લાલ ચાંદલો,સેંથીમાં લાલ કુમકુમ સોહે,
વહેંત ભર કાચનીચૂડીઓ પહેરાવી,
આજ સૌ મળી મને શણગારે,
નાં ઉતાવળ,નાં ઘાંટા,
નાં ઝડપનો કંટાળો ચડે,
એલાર્મ ક્લોકનો નાં અવાજ પણ નડે,
વહેલા ઉઠાવાની જરૂર નાં પડે,
નાં ઘર કે નાં  નોકરી મને કંઈજ નાં નડે,
આજ રૂડો અવસર મારે આંગણે,
ને સૌ મને જ જોવા આવે,
કોક કંટાળીને, કોઈક પરાણે તો કોઈક સમાજે આવે,
સૌના ભાવ જોઈને મને આનંદ આવે,
આજ પ્રભુ ને પ્રાણ નું તાદાત્મ્ય લાધે,
શાંતિ,ઉત્સાહ ને હાશકારો લાવે,
બસ,
ઘડી-બે-ઘડી....
જવાની તૈયારી ,                              
થનગનતા મનને શાતા નાં આવે,
અરે,
આ ડૂસકું કયા ખૂણે થી આવે?
દીકરીના આંસુ,ને દીકરાની આંખો,
પ્રિયતમ નું મૌન ને મિત્રોની યાદો,
પણ,
હાથ નથી,અવાજ નથી કેમ કરી પાસે આવું?
જવું જ સત્ય છે,આજે માફ કરો,
ફરી કદી નહિ સતાવું ,
ફરી કદી  નહિ આવું........અંબર
.

યાદ

સાગરના ઘૂઘવતા મોજા,
કાળી રાત નો પડછાયો,
કાળમીંઢ પાષાણનો સથવારો,

એકલા હોવાનો અણસારો,
ચંદ્રની ચાંદની નો ચમકારો,
ભયાનક અવાજનો થડકારો,
કશુંય સ્પર્શતું નથી,
આજે,
તારી યાદ
એક અભાન અવસ્થાનો ,
સહારો બનીને મને -
અગમ માં તાણીજાય છે.
તું નથી એવી હકીકત
મને દરિયામાં ડુબાડી જાય છે,
અને તોય..
તારી યાદ મને જીવાડી જાય છે.....અંબર

આહવાન

હિંમતની વાત છે,મુશ્કેલ રાહ પર ચાલવું,
મઝાની વાત છે કે બધી જ રાહ મુશ્કેલ છે,
ક્યાંક કંટક ક્યાંક કળણ,તો ક્યાંક મેરુ આવે જ છે,
કેવીરીતે પાર ઉતરવુ બસ એ જ એક આહવાન છે....અંબર

જીવતર નાં હિસાબ

ક્યારેક હસતા,ક્યારેક રડતા ,
જીંદગી જીવાઈ જાય છે,
ક્યાં મળ્યું,કેટલું મળ્યું,
એ બસ ભૂલાઈ જાય છે,
મળવા ન મળવાનો -
હિસાબ શું કરવો દોસ્ત?
ભલભલાના હિસાબ -
માટી માં મળી જાય છે.....અંબર

ભ્રમર

સંબંધની મધુરતાને ભ્રમર બની પીવા દે,
 કાષ્ટ ને કોતરવું સરળ છે પ્રિયે,
કોમળ કળીનું હૈયું કોતરવું અઘરું છે,
માટે,
સંબંધોના આટાપાટા માં ખોવાવું રહેવાદે,
સંબંધની મધુરતાને ભ્રમર બની પીવા દે....અંબર

સર્જન-વિસર્જન

સર્જન પ્રકૃતિનો નિયમ,
વિસર્જન પ્રકૃતિનું ઉલ્લંઘન,
સર્જન થકી મળે સુંદરતા
વિસર્જન આપે  વિકરાળતા,
સર્જન બ્રહ્માનું સ્મિત,
વિસર્જન શિવનું તાંડવ,
સર્જન એટલે જીવન,

વિસર્જન એટલે ઈશ્વરની હયાતીનું પ્રમાણ........અંબર

પ્રણામ

પહેલા પ્રણામ એ ગુરુને જેણે દીધું જનમદાન ,
બીજા પ્રણામ એ ગુરુને જેણે દીધું અક્ષ્રરજ્ઞાન,
ત્રીજા પ્રણામ એ ગુરુને જેણે દીધું વ્યવહાર જ્ઞાન,
ચોથા પ્રણામ એ ગુરુને જેણે શીખવ્યું પ્રભુ નામ,
અંતિમ પ્રણામ એ ગુરુને જેણે દીધો સંસાર સાર.......અંબર.

તૃષ્ણા

કોરી ધાકોર ધરાને તૃષ્ણા હતી મેઘની,
મેઘભરી આંખોને અપેક્ષા હતી વાદળની,
કાળા  ડીબાંગ વાદળોને રાહ હતી વરસવાની,
વરસેલા વાદળોને સ્થિરતા હતી ખાલીપાની,
આંખોની અશ્રુધારા અને અંબરની મેઘધારામાં,
તાકાત હતી હોનારતની .........અંબર.

હકડેઠઠ

પ્રેમ નો કોઈ પર્યાય નથી,
આંખોને કોઈ અંતરાય નથી,
શબ્દોને કોઈ અવાજ નથી,
હૈયાને કોઈ દરકાર નથી,
તરબતર લાગણી છે,હકડેઠઠ ,
હોવા ના હોવા ની પરવા નથી,
સારા ખરાબ ની વ્યાખ્યા નથી,
ક્યાંય કોઈ અપેક્ષા નથી,
બસ...
આપણા સંબંધોને ...
ઉપમા આપવાની ઈચ્છા જ નથી......અંબર.

પડછાયો

કહી દઉં તને કે,
મારી પાછળ નાચાલીશ,
દુનિયાને ટેવ છે,
પાછળથી બોલવાની,
સંભળાઈ જાય જો તને,
ને છોડી દે તું મને,
તો...
તારા વિના હે પડછાયા,
મારો સાથ કોણ દેશે?.......અંબર

જાગરણ નું ઝેર

સપના ની જેમ રાત સારી ગઈ,
આંખોને બોઝલ કરી ગઈ,
જાગતી આંખોને સપના નું વેર,
રાતી આંખોમાં જાગરણનું ઝેર,
તારાને ચંદ્ર જઇ સુરજને બોલાવે,
અજવાળું આંખોને સતાવે,
સોનેરી સોણલા ની આશાએ હું જાગું,
ને રૂપેરી કિનારે વાદળા ને ભાળું,
નટખટ દિવસ પરાણે કાઢું,
પણ,
આ અનંત રાત કેમ વિતાઉં!.....અંબર

માટીનો માનવી

માનવી ને માટી માં શું નોખું?
માટી માંથી માનવી બને,
અને
માનવી માટી માં ભળે,
આ ચક્ર એકધારી ગતિમાં ,
નિરંતર ચાલ્યા જ કરતુ,
તૂટતું ને સાંધતું ,વળી
તાર-તાર કરતુ,
કુદરતનું રમકડું બન્યા જ કરતુ,
આ પિંડ જરા-મરણ ની સીડી બનીને,
મહાલ્યા જ કરતુ,-------અંબર.

તપન

તારી યાદ મારી અંદર સળગે છે,                    
આંસુની છાલક પણ વ્યર્થ છે,
સો સૂરજનો તાપ આજે,
શીતલ ચાંદની ને ઝંખે છે,
સાત સમુદ્રનું પાણી પણ વ્યર્થ છે,
તારીને મારી આંખોની વાતો જ બસ છે,
આંખો જ બસ છે........અંબર

સ્વપ્ન

સોનેરી સોણલા ની આ સવાર,
સપનાને સાકાર જોવા ઝંખે છે,
સરકતા કિરણોને સંગ ,
આશાઓ અપાર પુરવા ઈચ્છે છે,
સાંજ નાં રૂપેરી રંગો માં ખોવાઈ જઇ ને ,
બધું જ ભૂલવા મથે છે,
પણ;રાતની સોડમાં ફરી
નવા સ્વપ્નો નોએકડો ઘુટવા ઝૂરે છે.....અંબર

સંબંધની ઉપમા

પ્રેમ નો કોઈ પર્યાય નથી,આંખોને કોઈ અંતરાય નથી,
શબ્દોનો કોઈ અવાજ નથી,હૈયાને કોઈની દરકાર નથી,
તરબતર લાગણી હકડેઠઠ છે,હોવા ના હોવા ની પરવા નથી,
સારા ખરાબ ની વ્યાખ્યા નથી,ક્યાય કોઈ અપેક્ષા નથી,
બસ આપણા સંબંધોને ઉપમા આપવાની ઈચ્છા જ નથી.........અંબર

અણસાર

પવન ની લહેરખીની જેમ અચાનક કશાકનો અહેસાસ થયો,
કાન ની પાસે કાંઈક ,સળવળાટ નો અણસાર થયો,
પીંછા ની મૃદુતા સમા નાજુક સ્પર્શનો આવિર્ભાવ થયો,
હળવેથી જોયું તો ફક્ત તારા જ હોવાનો વિશ્વાસ થયો.....અંબર

માધવ

માધવ ,મુકીને વૃંદાવન તમે કેમ જઈ શક્યા!
મોરલીની માયા તમે કેવી રીતે વિસર્યા!
કર્મની મહત્તાએ ધર્મ કરવા તમને પ્રેરયા ,
પણ મન ની લાગણી ને તમે કેમ દામી શક્યા?
તમે તો વજ્ર બન્યા પણ,
 મૃદુ મનની રાધાને ના સમજ્યા?
શું આ જ તમારી પ્રભુતા?
શું આ જ તમારી કર્મઠતા ?
ક્યારેક હૈયાને બોલવા દીધું હોત તો,
આજે મહાભારત પણ કૈક જુદું હોત!........અંબર

આંખોની ભાષા

આંખો ને કહી દઉં કે ખુલ્લી ના રહીશ ,
ક્યાંક મારું સપનું સરકી ના જાય,
વળી પાછી બંધ પણ ના રહીશ,
ક્યાંક બંધ આંખો છલકાઈ નાજાય,
જલભર આંખોમાં ક્યાંક,
 મારા પિયુને એની છબી દેખાઈ ના જાય,
ઝુકેલી આંખો થી જીવવાની ટેવ પાડ,
ક્યાંક આખોય એક્સરે દેખાઈ ના જાય........અંબર

આપણી પળ

તારાઓ ને અજવાળે રાતની સુંદરતાને માણી તો જો ,
મઘમઘતી રાતરાણી ની સુગંધને એકવાર શ્વસી ને જો,
નિ:શબ્દ અવાજો ની એક ઝલક સાંભળી તો જો,
તમરાના ગુંજન ભરી વરસાદી પળો માં ભીંજાઈ ને જો,
ચંદ્રની ચાંદનીમાં હસતા-રમતા-સંતાતા વાદળાં તો જો,
સુરજની રોશની તો આરામની કબર છે,
આવી સરસ શીતળતામાં હાશ કરી તો જો,
કદાચ આવી પળો ફરી મળે -ન-મળે ......અંબર

સ્પર્શ

હળવેકથી થતો તારો સ્પર્શ,મારા અસ્તિત્વ ને ઝંકૃત કરે છે,
ધીમે થી બોલાયેલા તારા શબ્દ ,મારા મનને ભીંજવી દે છે,
જરાક તારો મલકાટ મને અનેરા સ્પંદનો થી ભરી દે છે,
પ્રિયે તારો સાથ મારા જીવતર ને અજવાળી દે છે........અંબર

બહાનું

હસતી આંખોને ઠેકાણું મળશે ,
થરથરતા હોઠને કહેણ મળશે,
એકવાર આવી તો જો,
હૃદય ને જીવવાનું બહાનું મળશે.-----અંબર

રેતીમાં પગલા.

રણની રેતી માં પડેલા પગલા જેવા આપણે,

આંધી સુધીની સફર ,પછી ભુંસાઈ ગયેલા આપણે

પગલા દેખાય ત્યાં સુધીનો જ સાથ  પ્રિયતમ,

પછીતો રણમાં જોવા મળતા ઝાંઝવા સમ આપણે......અંબર

વરસાદી સાંજ

વરસાદી સાંજ માં ચાલને ફરીએ,

ખુલ્લા પગે પાણીને દોરીએ,
આયખું આખું કામ માં જ ચાલ્યું જાશે,
ક્યારેક તો બાળક બનીને મહાલીએ!
ઝરમરતા વરસાદમાં ચા ની ચુસકી,
અને ઝૂલતા હિંચકા પર જીવીએ,
કોને ખબર ક્યારે આ બધું,
હતું-ન-હતું થાઈ જાશે?........અંબર